Als het gestelde bedrag niet wordt gehaald, wordt de reeds overgemaakte bedragen teruggestort. Na twee dagen was al ruim 700 van de 3000 benodigde euro’s opgehaald. Ook lezers van deze site worden van harte uitgenodigd mee te doen!

Het blad Hotel Flora is een initiatief van het 1 aprilgenootschap Rien van Nunen dat bestaat uit een bonte mengeling van vijftien bekende en minder bekende journalisten van radio, tv, landelijke en regionale dagbladen, lokale kranten en vaktijdschriften.

Alle leden willen bijdragen aan een journalistieke impressie van het leven in een doorsnee Nederlandse gemeente met eigen karakteristieke kenmerken, twisten en talenten. Het blad Hotel Flora geeft daarom een andere kijk op Hillegom.

Het is ook op z’n minst curieus dat zo’n grote groep journalisten in een dorp met circa 20.000 inwoners in eenzelfde periode is opgegroeid. Het 1 aprilgenootschap Rien van Nunen streeft er naar jaarlijks een uitgave te verzorgen van het Hotel Flora, dat is vernoemd naar de vaste pleisterplaats van het genootschap tijdens de jaarlijkse samenkomst op 1 april.

Alle leden werken belangeloos mee aan Hotel Flora en investeren daarnaast in financiele zin in de uitgave. Om deze uitgave mogelijk te maken worden dus ook aandelen van 15 euro uitgegeven die recht geven op:
a) een echt aandeel
b) op het jaarlijkse tijdschrift van meer dan 100 pagina’s
c) het bijwonen van de presentatie van Hotel Flora op zondag 1 april 2012 om 17.00 uur. Frénk van der Linden en Frenk der Nederlanden verzorgen dan als Frénk der Frenken een talkshow over Hillegom en het blad zelf.
d) Mocht er sprake zijn van winst, dan wordt deze het volgende jaar aan de aandeelhouders uitgekeerd in de vorm van een korting op de volgende uitgave.

Het blad Hotel Flora wordt mede mogelijk gemaakt door Ecodrukkers uit Nieuwkoop en mag zich daarom met recht een groene uitgave noemen.

Voorlopig willen we eerst weten of het plantsoen in Hillegom als eerbetoon aan de beroemdste inwoner van het dorp er moet komen en zo ja waar?

We zijn benieuwd naar de voorkeuren en eventuele suggesties. Hillegom watcher Wessel Mekking (Haarlems Dagblad) doet twitterend al de suggestie het vernieuwde Henri Dunantplein om te dopen tot Rien van Nunenplein.
Wilbert Koops mailt ons dat de grote rotonde tussen de Beeklaan en de Wilhelminalaan zich er goed voor leent. Dit is dichtbij de Parallelweg en wordt straks de mooie entree naar een nieuw wijkje (met misschien de Rien van Nunenstraat) aldus Wilbert.
Marianne Habraken doet als “import Hillegommer”het voorstel om de rotonde bij het station een mooie binnenkomer te laten zien door de koppeling met Rien van Nunen. ,,Naar wie ik altijd met veel plezier heb gekeken”, zo laat zij ons weten.

Bij voorbaat ook dank voor uw mening

Met vriendelijke groet
Het 1 aprilgenootschap Rien van Nunen

Het 1 april boulevardteam was wel aanwezig en legde de bijzondere gebeurtenis vast. Hans Blokzijl van Bomencentrum Nederland schonk alvast een nieuw cadeau: hij stelde een uitzonderlijke bijzondere boom beschikbaar aan kweker Jaap Leenen en of de gemeente Hillegom op voorwaarde dat deze boom jaarlijks wordt verrijkt met een perk Steptoe (Stiefbeen), de naar Rien van Nunen vernoemde bloem.

Als klap op de vuurpijl: een kort gesprek met mevrouw Helma Van Nunen-Faassen, die met haar (klein) dochters intens genoot van dit weerzien met Hillegom.

Op de foto zijn wel zichtbaar vlnr: Andre Nelis, Paul de Vlieger, Marca Bultink (voorgrond), Erika Fangmann (namens haar overleden broer Emiel), Peter Voskuil, Herman Poos, Frenk van der Linden, Jos van Heck, kleindochter Rien van Nunen, Frenk der Nederlanden (achtergrond), John Schoorl, Mark Plekker, Hans Otte en Rieneke van Nunen.

Van: Jos van Heck
Aan: Herman Poos
Betreft: 1 april 2011

Beste Herman,

Het is mijn inschatting dat een mailtje van mij over 1 april a.s. jou niet bereikt heeft. Als dat wel zo is, heb ik daarin ten onrechte laten weten dat ik er wel om 16.00 u zou kunnen zijn. Ik geef nl. nog les tot 15.50 u. Kan op z’n vroegst om 18.00 u in Hillegom zijn.

Overigens verheug ik me enorm op het weerzien. Kijk, wij staan natuurlijk wel ergens voor, je kunt ons niet afdoen als een gezelligheidscluppie. Onze jaarlijkse vergadering onder het toeziend oog van Rien van Nunen levert overigens net genoeg brandstof op om het de rest van het jaar als autoriteit vol te houden. Nu is de magie bijvoorbeeld bijna uitgewerkt. De mensen om je heen beginnen weer brutaal te doen: je eigen kind lacht je weer uit als je vergeten bent dat zij die avond thuis zou komen eten, je vrouw verwijt je je gesnurk, allemaal dingen die ik tot driekwart jaar na 1 april niet hoor.

Dan voelen de mensen: pas op voor hem, dat is niet zomaar de man die je ziet, in de buurt van dat embon-point klopt een nobel hart en onder die grijs wordende hooiberg gaat een wijsheid schuil die ons kan behoeden; hij zou zomaar lid kunnen zijn van het 1 april Rien van Nunen Genootschap. Dus een beetje respect graag, ja!

Nu zit ik dus aan de andere kant van het spectrum. Het 1 aprilfluïdum is nagenoeg uitgewerkt. Zo voelde ik gisteren dat de slager mij wilde confronteren met een kerstblunder. Ik zag het aan de schizofrene schittering in zijn kleine varkensoogjes: zal ik of zal ik niet? Het puntje van zijn tong kwam tevoorschijn als die van een giftige slang. De turbulentie in zijn hoofd draaide om de € 120 die ik hem door de neus had geboord toen ik, nota bene op zijn voorspraak, van tien kleine slaatjes van € 3,–. twee grote gemaakt had. “Veel voordeliger!’

Toen mijn vrouw de bestelling een dag later kwam afhalen, werd zij geacht € 150 te voldoen. De aanwezige klandizie was getuige geweest van een zeldzaam moment in het leven van mijn echtgenote: in plaats van net te doen alsof zij het gemakkelijk kon betalen, had zij de tegenaanval gekozen. Het bedrag was zoveel hoger dan zij van mij had begrepen dat zij van de weeromstuit in de overdrive was geschoten. Haar verontwaardiging was zo groot dat de eer van de keurslager in het geding was gekomen. Onder de nieuwsgierige ogen van de verzamelde clientèle had hij gekozen voor de weg van de minste weerstand. Hij overhandigde de beide dozen aan een ondergeschikte en richtte zich tot mijn echtgenote met de woorden: ‘Dan krijgt u 10 slaatjes van € 3,–.’

En ik merkte gisteren dat hij, zoals mannen gewoon zijn te doen, zijn boosheid had geparkeerd tot ik zijn nering zou aandoen. Juist toen hij verbaal wilde toeslaan, keek ik naar buiten en riep: ‘Joh, moet je die vent zien, dat lijkt Rien van Nunen wel. Die is toch allang dood!?’’ Waarmee de link gelegd was die mij hier kon redden. De naam Rien van Nunen gleed als een glimlachende deken over het boze gezicht van de slager. Er zat nog rek in mijn lidmaatschap. Maar het was kantje boord geweest.

Moge 1 april ons weer rehabiliteren voor de onvermijdelijke vernederingen des levens.

En het laatste nieuws aangaande de omineuze passage van Rien van Nunen in het steegje van mijn slager gewerd mij vorige week. In de Hinthamerstraat in mijn woonplaats ’s-Hertogenbosch is een winkel gevestigd onder de naam Stiefbeen & zoon (zie foto). Waarmee ons genootschap een magisch-realistische component heeft gekregen.

Uw trouwe lid,
Jos van Heck

Op 1 april 2011 rond 18.30 uur las Jos van Heck een briefje voor over zijn aankomende opaschap. Nog geen twintig minuten later werd hij door zijn zoon Eric gebeld met de trotse mededeling dat hij zojuist vader was geworden van een zoon, genaamd Bryson. Bizar, ontroerend, bijzonder, typisch Rien zo fluisterde het genootschap nippend en toastend op Jos!

Voor de overlevering vermelden we de historische tekst die Jos voorlas terwijl zijn kleinzoon het levenslicht zag:

,,In een van zijn recente mails maakte Herman gewag van het feit dat ik op het punt stond om opa te worden. Welnu, inmiddels is het zover. Maar ik zou dit hier niet zo officieel meedelen als deze nieuwe status los stond van mijn lidmaatschap van ons genootschap. Alles heeft met alles te maken, zegt de holist in mij.

,,We zullen nog een hoop werk moeten verzetten om deze toekomstige biograaf van stof te voorzien. Een torenhoge drankrekening van Flora is geen solide fundering voor een werk van letterkunde. Aan het werk!”

Rien van Nunen: het speldje

Achter een stoeptegel
Ligt hij diplomatiek verscholen,
In ernstig zwart uitgevoerd,
Met een kokette ketting om de nek.

Naast een rode en groene te eindigen,
Op het schuimrubber van de vergetelheid,
En me voor eeuwig weemoedig aan te kijken,
Als burgemeester in blessuretijd.
John Schoorl

Fotograaf Rene Oudshoorn legde ook de ondertekening van het officiele certificaat vast. Niet alleen de taxonoom, de kweker, Rieneke van Nunen namens de familie, maar ook de burgemeester van Teylingen en Herman Poos namens het 1 april genootschap signeerde het diploma.

Sommige daden zijn nog niet verjaard en enkele gewaardeerde leden hebben vrees voor hun relatie als hun jeugdzonde aan de grote klok wordt gehangen. Op een geheime plek op het world wide web hebben de leden hun bekentenissen voor de camera afgelegd. Wie zoekt zal vinden, maar voorlopig hebben alleen de leden toegang tot dit geheime Wiki Leaksdomein. Sorry dus

Een voorbeeld: Annemarie Jorritsma schudt handen met de dagvoorzitter en charmant als Frènk is stelt hij mij ook aan de burgemeester van Almere voor. Dat gebeurt als volgt:

,,Annemarie mag ik je voorstellen: Herman Poos; een goede vriend van mij uit Hillegom. Maar eerlijk gezegd: zoveel vrienden kun je in dit dorp ook niet hebben.”